باز اين اشك است كه از جاده‏هاى دل مى‏گذرد و در كوير نياز ساكن

 مى‏شود . دوباره كبوترهاى محرم خيال، با خاك عرفات، تيمم مى‏كنند.

 نمى‏دانم! اما هر چه هست من زائر كوى حسينم . مى‏خواهم با

زمزمه‏هاى حسينى در صحراى عرفات، محرم درگاه خدا شوم،

 زير باران عرفه ...

 احسان ديرينه تو را قرن‏ها و سال‏هاست مردمان شناخته‏اند.

 تو هماني که كاروان را براى نجات يوسف فرود آوردي

تا از چاه به جاه رسانى‏اش و از بندگى به سلطنت.

 چشم سپيد يعقوب را به ديدار يوسف روشن كردى!

 اى ياور ايوب كه بلا و رنج و سختى را از او دور كردى!

اى آن كه دستان ابراهيم را از ذبح اسماعيل نگاه داشتى،

 تا وعده‏ات تحقق يابد!

 اى اجابت كننده دعاى زكريا! اى آفريننده يحيى!

 اى حامى يونس! که او را از شکم ماهي نجات دادي. 

 تو را مى‏شناسم.

اى آن كه به امر خود، دريا را براى بنى‏اسرائيل شكافتى

و فرعون و لشكرش را در گرداب قهر خويش غرق نمودي!

 تو را مى‏شناسم.

اين را نيز مى‏دانم که اگر بنده‏اى نافرمانى كند، عزلش نمى‏كنى.

 مگر نبودند ساحران كه سال‏ها غير تو را پرستيدند

و فرستادگان تو را تكذيب كردند، اما تو با آيه لطيف هدايت،

 از هر چه جهالت رهايشان كردى و به سمت نور رهنمايشان شدى،

آى اى خدا اى بديع بى همتا، اى پاينده بى‏مثال،

 اى عالمى كه به هر كس به قدر گنجايشش، بخشيدى.

من اكنون زير باران عرفه، زمزمه‏هاى حسين (عليه السلام)

اين بنده عاشق تو را زمزمه مى‏كنم .

 او كه تو را با واژه‏هاى آسمانى اشك مى‏خواند

 و با تمام بزرگيش چه خاشعانه با تو سخن مى‏گويد.

 اين همان آغاز كربلايى ‏شدن است ...

مهربانا! خطاهايم بزرگ شد و رسوايم نكردى، 

گناهانم را ديدى و پوشاندى. 

 اى لطيف! خرد بودم و ضعيف، روزى‏ام دادى و نگاهم داشتى

 بزرگ شدم! هنوز نمى‏توانم نعمات تو را شماره كنم

 اى كه بى‏منت عطا مى‏كنى؛ آن ‏گونه كه من در آيينه دلم

 لطف و احسان تو را مى‏بينم و تو در آيينه كردار من

 جرم و عصيان را با اين‏ همه گنهكارى راهنمايم شدى

 به سوى ايمان هر چند هنوز در شكر اين همه احسان

 ناتوان بودم، بيمار شدم، خواندمت؛ درمان كردى.

 عريان بودم، پوشاندى‏ام 

گرسنه بودم، سيرم كردى. تشنه بودم، از تو سيراب شدم

 ذليل بودم، عزيزم كردى. غريب بودم، آشنايم نمودي

مسكين بودم، توانگرم ساختى. و خود كريمانه، احسان آغاز نمودى

 پس به راستى كه حمد و سپاس براى توست

اى خداى بى‏همتا! لب‏هايم اكنون با طراوت دعا ترنم گرفته‏اند

 چشمانم در بارش توبه، امان از دست داده‏اند

دل بى‏قرار عرفات حسين (عليه السلام) شده است

يا قديم الاحسان ما را بيامرز و دعاهايمان را مستجاب گردان

که جز تو کسي را نداريم و چشم اميدمان به درگاه تو

 که کريم و رحيم هستي  مي باشد... 

روزعرفه و عید قربان، برعاشقان خدایی،

 مبارک و ایامشان به کام باد.