با نام رضا، به سینه ها گل بزن

   وز اشک، به بارگاه او پل بزنی

      فرمود که هر زمان گرفتار شدید

         بردامن ما، دست توسل بزنید 

خاک را به نظر کیمیا کند

از حضرت رضا علیه السلام کمک مالی می‌خواستم و بر آن

 اصرار می‌کردم.

روزی به همراه امام از شهر خارج شدیم. هنگام نماز شد.

 امام در کنار صخره‌ای نزدیک قصری که در آنجا بود نشست

و فرمود: اذان بگو

                              پرسیدم: آیا منتظر بقیه نمی‌مانید؟

                 امام فرمود: " هرگز بدون دلیل، نماز اول وقت را

                                به تعویق نینداز "

             من اذان گفتم و با امام نماز خواندیم. سپس عرض کردم:

             ای پسر رسول الله !  هنوز خواسته‌ام را برآورده نکرده‌اید

            و من به شدت نیازمندم.امام چوبی را به زمین کشید.

          سپس دست برد و از زیر خاک، یک شمش طلا بیرون کشید

              و فرمود: بگیر! خداوند در آن برای تو برکت قرار دهد.

            از آن بهره مند شو و آنچه را که دیدی، به کسی نگو .

                        آن شمش برای من برکت کرد و من

                           از ثروتمندان منطقه خود شدم.

   منابع :

     بحار الانوار، ج 49، ص 49، ح 49. از الخرائج و الجرائح .

 طلوع شمس الشموس، بر شما شیعیان مبارک باد.