روز ملی بزرگداشت فردوسی ، بر ادب دوستان این مرز و بوم، گرامی باد

فردوسی بزرگ، با سرودن داستان­های ملی و تاریخ باستانی سرشار از عظمت و غرور و فر و شکوه، افتخارهای فراموش شده­ی روزگاران سرافرازی را به یاد ایرانیان آورد و روح آزادگی و بزرگواری را در آنان دمید و عشق به ایران و خشم و بیزاری از دشمنان ایران را در دل­های آن­ها برانگیخت.

وی بی­هیچ تردید بزرگترین شاعرایران و شاهنامه­ی او ارزنده­ترین شاهکارجاودانه­ی زبان،اندیشه وفرهنگ ایرانی است وبسیاری ازپژوهشگران، او را بزرگترین حماسه­ی جهان خوانده­اند.
استاد توس با آگاهی و دانش بی­کران خود از زبان پارسی، پایه­های زبان را استواری بخشیده و راه گویندگان پس از خود را هموار ساخته است.

شاهنامه پشتوانه­ی زبان ماست و با حفظ زبان، فرهنگ، آداب و رسوم و سنت­ها، داستان­ها و تاریخ ملی موجب همبستگی و پیوستگی ملی ایرانیان است.

شاهنامه نمادی از ایستادگی و جاودانگی ملت بزرگ ایران است.

فردوسی، نام و یاد قهرمانان بزرگ ایران زمین را ماندگار کرده، اما در این میان بزرگ­ترین قهرمان، خود او و با شکوه­ترین حماسه، کار و زندگی اوست.

                بناهای آباد گردد خراب                  ز باران و از تابش آفتاب
               پی افکندم از نظم کاخی بلند                 که از باد و باران نیابد گزند
              برین نامه بر عمرها بگذرد                بخواند هر آن کس که دارد خرد
              بسی رنج بردم بدین سال سی             عجم زنده کردم بدین پارسی
             جهان کرده­ام ازسخن­چون­بهشت         از این بیش تخم سخن کس نکشت
               چو این نامور نامه آمد به بن               ز من روی گیتی شود پر سُخُن
                نمیرم از این پس که من زنده­ام            که تخم سخن را پراکنده­ام

 ۲۵ اردیبهشت ماه روز بزرگداشت فردوسی سخنور بزرگ و زنده نگهدارنده، ادب وتاریخ سرزمین ایران است. کسی که باهمه ناملایمات، افتخار این سرزمین کهن و مقدس است.

 امید است روزی قدر این بزرگمرد، توسط ایرانیان، بهترشناخته شود.